Jan Roar Leikvoll fekk stor merksemd for debutboka
Eit vintereventyr, og med si andre bok viser han seg nok ein gong som ein original forteljar som tør å gå heilt eigne vegar.
Storesystera er død, veslesystera ligg for døden, og han sjølv har begynt å kjenne eit punkt på ryggen der sola brenn ekstra sterk. Går det same vegen med han? Den unge mannen kjenner seg einsam og søker ly hos sitt faste haldepunkt i tilveret: bestefaren, fiolinisten, som bur på eit høgdedrag eit stykke unna familien og flokken deira.
Frå bokmeldingar
"Leikvoll fremstiller livet etter sivilisasjonens sammenbrudd med skremmende selvfølgelighet."
Anne Merethe K. Prinos,
Aftenposten
"Briljant utført, nesten utålelig tungt. Jan Roar Leikvoll er et skrivetalent som kompromissløst fordyper seg i det ondes problem".
Pål Gerhard Olsen,
Bergens Tidende
"Leikvoll bedriver en hårfin balansegang mellom det bestialske og det vakre... Boka røsker i deg lenge etter at den er lest."
Cathrine Krøger,
Dagbladet
"Som forrige gang klarer Leikvoll å ta for seg et usedvanlig spekulativt tema uten å skrive en usedvanlig spekulativ bok."
Bjørn Gabrielsen,
Dagens Næringsliv
"Leikvoll har funne sin eigen estetikk og gjer som han Gud der oppe i himmelen: Han skaper verda av inkje.”
Odd W. Surén,
Dag og Tid
"Romanen er ein velskriven dystopi – ei av dei fælaste bøkene eg har lese. Og ei av dei beste av nykomarar dei siste par åra."
Bjarne Tveiten,
Fædrelandsvennen
"Leikvolls roman er svimlende velskrevet og til tider sjokkerende lesning. Et ondt lite mesterverk."
Susanne Christensen,
Klassekampen
"Jan Roar Leikvoll har glefset tak i oss, og han slipper ikke."
Lasse Midttun,
Morgenbladet
"... sjeldan las eg eit meir insisterande forsvar for eit samfunn bygd på humane verdiar."
Marta Norheim,
NRK
"Stilsikker skildring av menneske i skuggen av sivilisasjonskrasj, sjukdom og død. Med imponerande kontroll over språket manar diktaren fram eit klaustrofobisk rom av vald, liding og død. Teksten er ubehageleg i sin realistiske tyngde, den er rå og raspande og samstundes kjenslevar, den etterlet inga lettvint tru på ei meir human og varmare verd og manar til ettertanke. Jan Roar Leikvoll er allereie etter to bokutgivingar ein elegant, borande, ikkje-romantisk diktar å rekna med."
Steinar Sivertsen,
Stavanger Aftenblad
"Stilistisk er Leikvolls roman uhyre velformulert i sin totalt nøkterne, avskrelte form. Rystende, brutal, men tankevekkende."
Finn Stenstad,
Tønsberg Blad
"
Fiolinane er helt rå. Et mesterverk som bokstavelig talt går inn til margen...Jan Roar Leikvoll... et glødende, litterært talent."
Sindre Hovdenakk,
VG